تاریخچه جلیقه

منشا این جلیقه از سلسله هان است. در پایان سلسله هان، لیو شی در "شی مینگ شی یی" گفت: "یکی از فاق ها سینه و دیگری پشت است." فاق جلیقه است که در توضیح بیشتر وانگ ژیان کیان «مکمل شی مینگ شو ژنگ» مشخص است: «قضیه نیمه پشتی در سلسله تانگ و سونگ است و در آداب و رسوم امروزی به آن جلیقه می گویند. هنگام حمل آن مواظب باشید و آن نیز صالح است». "لباس Qingyi Leichao·Clothes" Xu Ke نیز گفته است: "نیم بازو، سلسله هان در آن زمان به آن دامن دوزی می گفتند که اکنون به آن جلیقه می گویند که به آن جلیقه نیز می گویند." حداقل 2000 سال پیش در سلسله هان. در تاریخ چین حکایات جالب زیادی در مورد جلیقه ها وجود دارد. به گزارش "Southern History"، در طول سلسله های جنوبی و شمالی، ژو آندو، فرماندار شوژو، "پیراهن فاق سرمه ای می پوشید و به داخل سازند راهزنان می تاخت" تا دشمن را بکشد. «رکوردز» همچنین جلیقه‌ها را اینگونه توصیف می‌کند: «در طول آرمان بزرگ سلسله سوئی، بسیاری از مقامات داخلی نیم کت، یعنی آستین‌های بلند می‌پوشیدند. امپراتور گائوزو از سلسله تانگ، آستین‌ها را کاهش داد و آنها را نیمه بازو نامید که اکنون به آن‌ها نیز می‌گویند. بین رودخانه Jianghuai و رودخانه Huaihe ممکن است به نام Chuozi به رقابت بپردازند، در حال حاضر به عنوان جلیقه. به نظر می رسد لی یوان، امپراتور سلسله تانگ نیز از مدافعان فعال جلیقه بوده است. سو شی، نویسنده ای در سلسله سانگ شمالی، نیز دوست داشت جلیقه بپوشد. او به جزیره هاینان تنزل یافت و پس از تنزل رتبه در جزیره هاینان به دلیل "تهمت زدن به دربار امپراتوری" به چانگژو بازگشت. در راه برگشت جلیقه پوشید. این موضوع در "سوابق شنیده ها و دیدن های شائو" شائو بو ثبت شده است: "دونگپو از خارج از کشور به پیلینگ بازگشت. او به دلیل گرمای تابستان بیمار بود. او یک تاج کوچک و نیمی از بازوهای خود را بر سر داشت. او در یک قایق بود و توسط او تحت نظر بود. ده ها میلیون نفر در ساحل کانال.
در طول سلسله‌های وی، جین، جنوبی و شمالی در چین، فاق نمونه اولیه یک جلیقه بود که یک تونیک بدون آستین یقه‌باز بود که از زره دودنگ سلسله هان تقلید می‌کرد و به معنای «مراقب باش». پشتت». در سلسله سونگ به آن جلیقه می گفتند.
این کت و شلوار در قرن شانزدهم در اروپا شکل گرفت. این تاپ بدون یقه و بدون آستین است که در دو طرف آن باز می شود. در مورد طول زانو است. بیشتر از ابریشم و ساتن ساخته شده و با گلدوزی های رنگارنگ تزئین شده است. بین کت و پیراهن پوشیده می شود. پس از سال 1780، بدن کوتاه شده و با کت و شلوار پوشیده شد. اکثر جلیقه های کت و شلوار اکنون دارای یک ردیف دکمه هستند و تعداد کمی از آنها دارای دو ردیف دکمه یا یقه هستند. ویژگی آن این است که قسمت جلو از همان پارچه کت و شلوار و قسمت پشت از همان آستر کت و شلوار است. برخی از کمرها در پشت مجهز به حلقه های کمربند و گیره برای تنظیم سفتی هستند.
در زمان جمهوری چین، کارگران عمدتاً جلیقه به عنوان لباس بیرونی می پوشیدند. پوشیدن جلیقه در زندگی مدرن بسیار رایج شده است.